Wandelen doet wonderen
Wandelen is eenvoudig, gezond én voor iedereen toegankelijk. Je kan het overal doen, op je eigen tempo en op elk moment van de dag. Alleen of in gezelschap, dagelijks of wekelijks – elke stap telt. Het is bovendien helemaal gratis en geschikt voor jong en oud.
Een dagelijkse wandeling van een halfuurtje houdt niet alleen je gezondheid op peil, maar versterkt ook je sociale contacten. Een vriendelijke goeiedag of een gezellig praatje op een bankje onderweg maakt het extra de moeite waard.
Drie wandelroutes op ’t Lo
Met de Paterswandeling, Steenbakkerswandeling en Lindebergwandeling biedt Kuieren en Keuvelen drie sfeervolle wandelroutes aan in ’t Lo. Je kan ze apart verkennen, inkorten of combineren tot een langere tocht – helemaal zoals jij het wil.
Laat je meevoeren langs rustgevende paadjes, door het groen en langs plekjes die je iets vertellen over het verleden van ’t Lo. Dus: trek je wandelschoenen aan en geniet van al het moois onderweg.
Veel wandel- en keuvelplezier!
De Paters op ’t Lo
In 1900 kreeg pater Jordan, stichter van de Salvatorianen, toestemming om op ’t Lo een college op te richten. De paters stonden in voor onderwijs en pastorale zorg, en met steun van de lokale geestelijkheid en Joseph de l’Escaille kwam er ook een lagere school.
Wat toen een afgelegen gehucht was, is nu een levendige woonkern. De kloosterboerderij werd het woonproject ‘Patershof’. De school maakt nu deel uit van een scholengemeenschap en biedt nog steeds onderwijs en internaat.
De kleine kloostergemeenschap groeide uit tot een internationale orde. Vanuit ’t Lo trokken vele paters de wereld in om te helpen en te missioneren, vaak in afgelegen gebieden.
Het Steenbakkersverleden van Hamont
In 1926 begon Hamontenaar Pauw Damen-Hermans een eigen steenoven in de Watertorenstraat, na een grote staking in Beerse. Volgens het Limburgs Dagblad zou hij dat jaar nog 250.000 bakstenen produceren. Zijn initiatief eindigde abrupt in 1931 toen zijn woning afbrandde door vonken uit de oven.
Toch gaat het bakstenenambacht in Hamont terug tot de 16e eeuw, al zijn daar weinig tastbare sporen van. Rond 1850 bliezen families als Triki, Bernaerts, Winckels en Spaas het vak nieuw leven in.
Een sleutelfiguur was Jan Dolders, die rond 1870 vanuit Rekem naar Hamont kwam. Hij introduceerde nieuwe technieken, waaronder het bakken van dakpannen.
Vandaag herinneren enkele huizen in Hamont, gebouwd met lokale bakstenen, nog aan dit rijke verleden.
Van Lindeberg tot Bergwijk
De Lindeberg was ooit een uitgestrekt gebied tussen de huidige Posthoornstraat en wat later de Salvatorstraat zou worden. Al in 1479 werd het gebied vermeld in de schepenboeken van Grevenbroek.
Rond 1870 veranderde het landschap drastisch: een groot stuk van de Lindeberg werd ingenomen voor de aanleg van de IJzeren Rijn, de spoorlijn die de haven van Antwerpen verbindt met het Duitse Rijn- en Ruhrgebied.
In de jaren zeventig kreeg het zuidelijke deel van de Lindeberg – toen nog simpelweg ‘de Berg’ genoemd – een nieuwe bestemming. Het Kempisch Tehuis verkavelde het gebied en bouwde er een woonwijk. Vanaf 1974 werden wegen en riolering aangelegd, en in 1983 werd de laatste bouwfase afgerond.
Vandaag is de Bergwijk een volwaardige woonwijk, omgeven door groen en doordrenkt van geschiedenis.
De Paters op ’t Lo
In 1900 kreeg pater Jordan, stichter van de Salvatorianen, toestemming om op ’t Lo een college op te richten. De paters stonden in voor onderwijs en pastorale zorg, en met steun van de lokale geestelijkheid en Joseph de l’Escaille kwam er ook een lagere school.
Wat toen een afgelegen gehucht was, is nu een levendige woonkern. De kloosterboerderij werd het woonproject ‘Patershof’. De school maakt nu deel uit van een scholengemeenschap en biedt nog steeds onderwijs en internaat.
De kleine kloostergemeenschap groeide uit tot een internationale orde. Vanuit ’t Lo trokken vele paters de wereld in om te helpen en te missioneren, vaak in afgelegen gebieden.
Het Steenbakkersverleden van Hamont
In 1926 begon Hamontenaar Pauw Damen-Hermans een eigen steenoven in de Watertorenstraat, na een grote staking in Beerse. Volgens het Limburgs Dagblad zou hij dat jaar nog 250.000 bakstenen produceren. Zijn initiatief eindigde abrupt in 1931 toen zijn woning afbrandde door vonken uit de oven.
Toch gaat het bakstenenambacht in Hamont terug tot de 16e eeuw, al zijn daar weinig tastbare sporen van. Rond 1850 bliezen families als Triki, Bernaerts, Winckels en Spaas het vak nieuw leven in.
Een sleutelfiguur was Jan Dolders, die rond 1870 vanuit Rekem naar Hamont kwam. Hij introduceerde nieuwe technieken, waaronder het bakken van dakpannen.
Vandaag herinneren enkele huizen in Hamont, gebouwd met lokale bakstenen, nog aan dit rijke verleden.
Van Lindeberg tot Bergwijk
De Lindeberg was ooit een uitgestrekt gebied tussen de huidige Posthoornstraat en wat later de Salvatorstraat zou worden. Al in 1479 werd het gebied vermeld in de schepenboeken van Grevenbroek.
Rond 1870 veranderde het landschap drastisch: een groot stuk van de Lindeberg werd ingenomen voor de aanleg van de IJzeren Rijn, de spoorlijn die de haven van Antwerpen verbindt met het Duitse Rijn- en Ruhrgebied.
In de jaren zeventig kreeg het zuidelijke deel van de Lindeberg – toen nog simpelweg ‘de Berg’ genoemd – een nieuwe bestemming. Het Kempisch Tehuis verkavelde het gebied en bouwde er een woonwijk. Vanaf 1974 werden wegen en riolering aangelegd, en in 1983 werd de laatste bouwfase afgerond.
Vandaag is de Bergwijk een volwaardige woonwijk, omgeven door groen en doordrenkt van geschiedenis.
In de groene long tussen Hamont en Achel doorkruisen verschillende bewegwijzerde wandelroutes het uitgestrekte groengebied. U komt zo voorbij de verschillende monumenten uit het historische verleden. Grafheuvels uit de brons-en ijzertijd, de mysterieuze Tomp, de waag, de oude hoeve Beverbeek, De Draad, de Napoleonsmolen, de Teutenhuizen en uiteraard de abdij de Achelse Kluis.
De wandelkaarten kan je aankopen bij het V.V.V. Hamont- Achel vzw of bij het UiTpunt in Hamont.